^#smrgSAHAF Belalılar Şehri - 1968

Bir adam parmaklarıyla kapıya tutunmaya çalışıyordu. Aslında ona tam bir insan da denilemezdi. Parmakları bükülmüş elleri birer ençe halini almıştı. Çukura batmış mavi gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Fakat adamın bein görmediğinden emindim. Kır saçları kan içindeydi, bir şakağı parça parça olmuştu. O sırada işaret parmağını fark ettim. Bu parmak iyice ezilmiş ve kemik ikinci boğuma kadar parçalanmıştı. Sanki biri bu kemiği toz haline getirmek için uğraşmıştı.