^{#smrgKİTABEVİ} Eşikte Bir İnsan -

Bu şiirler, maskelerin ardında kalan, rollerin içinde eriyen ve kalabalıkların ortasında kendine yabancılaşan insanın izini sürer. Çünkü mesele hiçbir zaman yalnızca kim olduğumuz değildir; asıl mesele, kim olmaktan vazgeçtiğimizdir. O vazgeçişler birikir. Bir gün insan, kendi hayatının misafiri olduğunu fark eder. Bu şiirler, seni kaçtığın yere davet eder.

…Gelirken fazla
giderken eksik
bir cümleymiş insan,
kitaba yazmışlar.
…
Ölürken değil
yaşarken
huzura çıkar insan,
bilmiyorlar.
…
Sözleriniz yüksekten
yere değmez mi hiç?
Yürümeyen bir aklın
yol göstermesi ne tuhaftır.