^{#smrgKİTABEVİ} İbrahim Kışı -

Köse, sözcüklerin alışılmış yerlerini değiştiriyor; zamanı sızıya, bedeni yuvaya, sevgiyi kıyamete yaklaştırıyor. Kişisel acıdan toplumsal yarılmaya açılan şiirler; annenin ellerinden babanın kaybına, kız kardeşlerin incinen dünyasından 6 Şubat'ın faylarına, Sivas'ın yangınından kimliğin soğuk tutanaklarına uzanıyor.

İbrahim Kışı, kırılmış olanın içinden başka türlü görebilme cesaretini arıyor. Karın altında saklanan tohuma, yangının kıyısında açan bahçeye ve bütün darbelerine rağmen yaşamdan vazgeçmeyen insana bakıyor.
- Ömer Turan