Arama için en az 3 karakter girmelisiniz.

#smrgKİTABEVİ Kant Makinesi : Yapay Zekâ Sonrası Eleştirel Felsefe -

Editör:
Kondisyon:
Yeni
Sunuş / Önsöz / Sonsöz / Giriş:
Hazırlayan:
Cilt:
Amerikan Cilt
Stok Kodu:
1199270573
Boyut:
14x21
Sayfa Sayısı:
192
Basım Yeri:
İstanbul
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2026
Çeviren:
Çiğdem Özkan Sev
Kapak Türü:
Karton Kapak
Kağıt Türü:
Enso Kâğıt
Dili:
Türkçe
Kategori:
indirimli
153,43
Havale/EFT ile: 150,36
1199270573
658780
Kant Makinesi : Yapay Zekâ Sonrası Eleştirel Felsefe -
Kant Makinesi : Yapay Zekâ Sonrası Eleştirel Felsefe - #smrgKİTABEVİ
153.43
Yuk Hui bu kitapta Kant'ı Turing'den derin öğrenmeye uzanan bir çizgiyle yan yana okuyarak eleştirel felsefeyi üretken yapay zekâ çağına taşıyor. Kitap Kant'ın ünlü üç sorusunu insandan makineye aktarıyor: Neye akıllı makine denebilir? Makineler ahlaklı olabilir mi? Ebedî barışın bir algoritması var mı? Kant'taki “İnsan nedir?” sorusunun yerini de “Makine nedir?” alıyor. Okur bu yolda ChatGPT gibi sistemlerin aslında ne yaptığına dair bir çözümlemeyle ve Turing testinin ardından bir Kant testiyle karşılaşıyor. Kant'ın Ebedî Barış'ı ise uluslararası ticarete dayanan bir barış algoritması olarak yeniden okunuyor. Akademik ayrıntıları dipnotlara bırakan kitap, felsefecilerin yanı sıra mühendislere ve meraklı okurlara da sesleniyor.

Hui'ye göre bugünkü tartışmalar Kant'ın eleştirel felsefesini doğuran çekişmeyi yineliyor. Kurallarla işleyen erken dönem yapay zekâ akılcılığın Kartezyen makinesinin, verilerle beslenen makine öğrenmesi de deneyciliğin Humecu makinesinin mirasçısıdır. Kant'ta ise zekâ ne kural uygulamaktır ne de deneyim biriktirmek. Transandantaldır ve bir canlı gibi gelişir. Kant'ın “saf aklın epigenezi” dediği bu süreçte akıl kendi sınırlarını tanıyarak genişler. Bu zekânın modeli Yargı Gücünün Eleştirisi'ndeki düşünümsel yargıdır, yani hazır bir kurala dayanmadan, kendi sonuçlarına dönerek genel olanı arayan bir işleyiş. Paradoks burada başlar: Geri besleme döngüleriyle çalışan sibernetik makineler bu işleyişi taklit edebilir, Kant'ın makinesel olmayan düşünmesi böylece bir “mekano-organikçilikte” özümsenebilir. Ne var ki ahlak hesaba gelmez. Kategorik buyruğu algoritmaya dökmeye çalışan bir makine sonsuz bir döngüye takılıp kalır. Görev makinelerin ahlaklı olup olamayacağını kanıtlamak değil, onları insanın yapay organları olarak ele alan bir “ahlak organolojisi” geliştirmektir. Barış da her şeyi yöneten bir süper zekâdan değil, çatışmaları karşılıklılık ve topluluk üzerinden düzenleyen bir algoritmadan beklenebilir. Çatışmalar zorunludur, ama savaşlar kaçınılmaz değildir. Kant makinesi aynı anda hem modası geçmiş hem de günceldir: Bugünün makineleri onun dayandığı zemini sarsmıştır, ama o da bu makinelerin sınırlarını önceden görmüştür.

Yuk Hui bu kitapta Kant'ı Turing'den derin öğrenmeye uzanan bir çizgiyle yan yana okuyarak eleştirel felsefeyi üretken yapay zekâ çağına taşıyor. Kitap Kant'ın ünlü üç sorusunu insandan makineye aktarıyor: Neye akıllı makine denebilir? Makineler ahlaklı olabilir mi? Ebedî barışın bir algoritması var mı? Kant'taki “İnsan nedir?” sorusunun yerini de “Makine nedir?” alıyor. Okur bu yolda ChatGPT gibi sistemlerin aslında ne yaptığına dair bir çözümlemeyle ve Turing testinin ardından bir Kant testiyle karşılaşıyor. Kant'ın Ebedî Barış'ı ise uluslararası ticarete dayanan bir barış algoritması olarak yeniden okunuyor. Akademik ayrıntıları dipnotlara bırakan kitap, felsefecilerin yanı sıra mühendislere ve meraklı okurlara da sesleniyor.

Hui'ye göre bugünkü tartışmalar Kant'ın eleştirel felsefesini doğuran çekişmeyi yineliyor. Kurallarla işleyen erken dönem yapay zekâ akılcılığın Kartezyen makinesinin, verilerle beslenen makine öğrenmesi de deneyciliğin Humecu makinesinin mirasçısıdır. Kant'ta ise zekâ ne kural uygulamaktır ne de deneyim biriktirmek. Transandantaldır ve bir canlı gibi gelişir. Kant'ın “saf aklın epigenezi” dediği bu süreçte akıl kendi sınırlarını tanıyarak genişler. Bu zekânın modeli Yargı Gücünün Eleştirisi'ndeki düşünümsel yargıdır, yani hazır bir kurala dayanmadan, kendi sonuçlarına dönerek genel olanı arayan bir işleyiş. Paradoks burada başlar: Geri besleme döngüleriyle çalışan sibernetik makineler bu işleyişi taklit edebilir, Kant'ın makinesel olmayan düşünmesi böylece bir “mekano-organikçilikte” özümsenebilir. Ne var ki ahlak hesaba gelmez. Kategorik buyruğu algoritmaya dökmeye çalışan bir makine sonsuz bir döngüye takılıp kalır. Görev makinelerin ahlaklı olup olamayacağını kanıtlamak değil, onları insanın yapay organları olarak ele alan bir “ahlak organolojisi” geliştirmektir. Barış da her şeyi yöneten bir süper zekâdan değil, çatışmaları karşılıklılık ve topluluk üzerinden düzenleyen bir algoritmadan beklenebilir. Çatışmalar zorunludur, ama savaşlar kaçınılmaz değildir. Kant makinesi aynı anda hem modası geçmiş hem de günceldir: Bugünün makineleri onun dayandığı zemini sarsmıştır, ama o da bu makinelerin sınırlarını önceden görmüştür.

Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
Kapat