#smrgKİTABEVİ Mehmed Siyah Kalem : 15-16. Yüzyıllardan Orta Asya Manzaraları - Boyama Kitabı - 2025
Editör:
Kondisyon:
Yeni
Sunuş / Önsöz / Sonsöz / Giriş:
Basıldığı Matbaa:
Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacvılık
Dizi Adı:
Antik Diller
ISBN-10:
9786255966186
Kargoya Teslim Süresi (İş Günü):
3&7
Hazırlayan:
Töre Sivrioğlu
Ciltçi:
Boyut:
19x27
Sayfa Sayısı:
16
Basım Yeri:
Ankara
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2025
Resimleyen:
Töre Sivrioğlu
Kapak Türü:
Karton Kapak
Kağıt Türü:
1. Hamur
Dili:
Türkçe
Kategori:
indirimli
62,00
Havale/EFT ile:
60,76
Siparişiniz 4&6 iş günü arasında kargoda
1199079854
465732
https://www.simurgkitabevi.com/mehmed-siyah-kalem-15-16-yuzyillardan-orta-asya-manzaralari-boyama-kitabi-2025
Mehmed Siyah Kalem : 15-16. Yüzyıllardan Orta Asya Manzaraları - Boyama Kitabı - 2025 #smrgKİTABEVİ
62
Mehmed Siyah Kalem olarak tanınan ressamın yaşamı hakkında hiçbir şey bilinmemektedir. Gerçek adı bu da olmayabilir; zira resimlere Kar-ı Üstat Mehmed Siyah Kalem imzası yer almakla birlikte doğu geleneğinde kimse kendisinden üstat olarak bahsetmez.
Günümüzde Mehmed Siyah Kalem'in elinden çıktığı kabul edilen çizimler Topkapı Sarayı, Hazine Kitaplığı, 2152, 2153, 2154, 2160 numaralı Fatih Albümü'nde yer alan bir dizi rulo içinde yer almaktadır. Resimler ilk kez 1910 yılında Münih'te İsviçreli şarkiyatçı Max van Berchem (1863 1921) tarafından tanıtılmıştır. Resimlerin Türkiye'de tanınmasında ise 1954 yılında açtıkları sergilerle Mazhar İpşiroğlu ve Sabahattin Eyüboğlu ön ayak olmuşlardır. Başlangıçta Mehmed Siyah Kalem'in 15. yüzyılda İstanbul'da yaşamış bir ressam olduğu sanılmıştır. Ancak resimler incelendikçe bunların 16. yüzyılda Türkistan (Orta Asya) coğrafyasında çizildiği ve sonradan (muhtemelen I.Selim'in Tebriz seferi sırasında) İstanbul'a getirildiği düşüncesi ağır basmıştır. Uzmanları bu şekilde düşünmeye iten Mehmed Siyah Kalem'in figürlerinin Osmanlı minyatür sanatına hiç benzemeyen tavrıdır. Resimlerdeki genel manzara Orta Asya bozkırlarını yansıtır. Figürler Müslüman dünyadan ziyade şaman, Budist, Maniheist geleneğe yakındırlar. En ilgi çeken figürler arasında yer alan demonlar Budist sanattaki demonlara çok benzer. Arka plandaki dağlar, bitkiler açık biçimde Çin manzara resmini andırmaktadır. Figürlerde Osmanlı minyatürlerinde rastlanmayan bir gerçekçilik, üç boyutluluk vardır ve özellikle at çizimlerinde bu tavır daha belirgindir. Öte yandan resimler tam anlamıyla realist sayılmazlar. Eller ve ayaklar olduğundan daha büyük ve abartılı verilmiştir. Figürlerin uzuvları aynı anda cepheden, profilden, üstten veya alttan görünebilir şekilde verilmiştir. Bu da onlara tam bir zindelik katar. Genellikle hareketsiz duruşta olan Osmanlı minyatürlerinin aksine Mehmed Siyah Kalem'in figürleri kâğıttan fırlayacak kadar canlı ve gergin görünürler. Örneğin atların nalları hem yukarıdan hem de aşağıdan görünecek şekilde çizilmiştir; bu da onlara yürüyormuş havası verir. Çizimlerde uzuvların abartılması zaman zaman Mehmed Siyah Kalem'in tarzını karikatüre yaklaştırsa da o bunu gülmek maksatlı yapmamıştı.
Günümüzde Mehmed Siyah Kalem'in elinden çıktığı kabul edilen çizimler Topkapı Sarayı, Hazine Kitaplığı, 2152, 2153, 2154, 2160 numaralı Fatih Albümü'nde yer alan bir dizi rulo içinde yer almaktadır. Resimler ilk kez 1910 yılında Münih'te İsviçreli şarkiyatçı Max van Berchem (1863 1921) tarafından tanıtılmıştır. Resimlerin Türkiye'de tanınmasında ise 1954 yılında açtıkları sergilerle Mazhar İpşiroğlu ve Sabahattin Eyüboğlu ön ayak olmuşlardır. Başlangıçta Mehmed Siyah Kalem'in 15. yüzyılda İstanbul'da yaşamış bir ressam olduğu sanılmıştır. Ancak resimler incelendikçe bunların 16. yüzyılda Türkistan (Orta Asya) coğrafyasında çizildiği ve sonradan (muhtemelen I.Selim'in Tebriz seferi sırasında) İstanbul'a getirildiği düşüncesi ağır basmıştır. Uzmanları bu şekilde düşünmeye iten Mehmed Siyah Kalem'in figürlerinin Osmanlı minyatür sanatına hiç benzemeyen tavrıdır. Resimlerdeki genel manzara Orta Asya bozkırlarını yansıtır. Figürler Müslüman dünyadan ziyade şaman, Budist, Maniheist geleneğe yakındırlar. En ilgi çeken figürler arasında yer alan demonlar Budist sanattaki demonlara çok benzer. Arka plandaki dağlar, bitkiler açık biçimde Çin manzara resmini andırmaktadır. Figürlerde Osmanlı minyatürlerinde rastlanmayan bir gerçekçilik, üç boyutluluk vardır ve özellikle at çizimlerinde bu tavır daha belirgindir. Öte yandan resimler tam anlamıyla realist sayılmazlar. Eller ve ayaklar olduğundan daha büyük ve abartılı verilmiştir. Figürlerin uzuvları aynı anda cepheden, profilden, üstten veya alttan görünebilir şekilde verilmiştir. Bu da onlara tam bir zindelik katar. Genellikle hareketsiz duruşta olan Osmanlı minyatürlerinin aksine Mehmed Siyah Kalem'in figürleri kâğıttan fırlayacak kadar canlı ve gergin görünürler. Örneğin atların nalları hem yukarıdan hem de aşağıdan görünecek şekilde çizilmiştir; bu da onlara yürüyormuş havası verir. Çizimlerde uzuvların abartılması zaman zaman Mehmed Siyah Kalem'in tarzını karikatüre yaklaştırsa da o bunu gülmek maksatlı yapmamıştı.
Mehmed Siyah Kalem olarak tanınan ressamın yaşamı hakkında hiçbir şey bilinmemektedir. Gerçek adı bu da olmayabilir; zira resimlere Kar-ı Üstat Mehmed Siyah Kalem imzası yer almakla birlikte doğu geleneğinde kimse kendisinden üstat olarak bahsetmez.
Günümüzde Mehmed Siyah Kalem'in elinden çıktığı kabul edilen çizimler Topkapı Sarayı, Hazine Kitaplığı, 2152, 2153, 2154, 2160 numaralı Fatih Albümü'nde yer alan bir dizi rulo içinde yer almaktadır. Resimler ilk kez 1910 yılında Münih'te İsviçreli şarkiyatçı Max van Berchem (1863 1921) tarafından tanıtılmıştır. Resimlerin Türkiye'de tanınmasında ise 1954 yılında açtıkları sergilerle Mazhar İpşiroğlu ve Sabahattin Eyüboğlu ön ayak olmuşlardır. Başlangıçta Mehmed Siyah Kalem'in 15. yüzyılda İstanbul'da yaşamış bir ressam olduğu sanılmıştır. Ancak resimler incelendikçe bunların 16. yüzyılda Türkistan (Orta Asya) coğrafyasında çizildiği ve sonradan (muhtemelen I.Selim'in Tebriz seferi sırasında) İstanbul'a getirildiği düşüncesi ağır basmıştır. Uzmanları bu şekilde düşünmeye iten Mehmed Siyah Kalem'in figürlerinin Osmanlı minyatür sanatına hiç benzemeyen tavrıdır. Resimlerdeki genel manzara Orta Asya bozkırlarını yansıtır. Figürler Müslüman dünyadan ziyade şaman, Budist, Maniheist geleneğe yakındırlar. En ilgi çeken figürler arasında yer alan demonlar Budist sanattaki demonlara çok benzer. Arka plandaki dağlar, bitkiler açık biçimde Çin manzara resmini andırmaktadır. Figürlerde Osmanlı minyatürlerinde rastlanmayan bir gerçekçilik, üç boyutluluk vardır ve özellikle at çizimlerinde bu tavır daha belirgindir. Öte yandan resimler tam anlamıyla realist sayılmazlar. Eller ve ayaklar olduğundan daha büyük ve abartılı verilmiştir. Figürlerin uzuvları aynı anda cepheden, profilden, üstten veya alttan görünebilir şekilde verilmiştir. Bu da onlara tam bir zindelik katar. Genellikle hareketsiz duruşta olan Osmanlı minyatürlerinin aksine Mehmed Siyah Kalem'in figürleri kâğıttan fırlayacak kadar canlı ve gergin görünürler. Örneğin atların nalları hem yukarıdan hem de aşağıdan görünecek şekilde çizilmiştir; bu da onlara yürüyormuş havası verir. Çizimlerde uzuvların abartılması zaman zaman Mehmed Siyah Kalem'in tarzını karikatüre yaklaştırsa da o bunu gülmek maksatlı yapmamıştı.
Günümüzde Mehmed Siyah Kalem'in elinden çıktığı kabul edilen çizimler Topkapı Sarayı, Hazine Kitaplığı, 2152, 2153, 2154, 2160 numaralı Fatih Albümü'nde yer alan bir dizi rulo içinde yer almaktadır. Resimler ilk kez 1910 yılında Münih'te İsviçreli şarkiyatçı Max van Berchem (1863 1921) tarafından tanıtılmıştır. Resimlerin Türkiye'de tanınmasında ise 1954 yılında açtıkları sergilerle Mazhar İpşiroğlu ve Sabahattin Eyüboğlu ön ayak olmuşlardır. Başlangıçta Mehmed Siyah Kalem'in 15. yüzyılda İstanbul'da yaşamış bir ressam olduğu sanılmıştır. Ancak resimler incelendikçe bunların 16. yüzyılda Türkistan (Orta Asya) coğrafyasında çizildiği ve sonradan (muhtemelen I.Selim'in Tebriz seferi sırasında) İstanbul'a getirildiği düşüncesi ağır basmıştır. Uzmanları bu şekilde düşünmeye iten Mehmed Siyah Kalem'in figürlerinin Osmanlı minyatür sanatına hiç benzemeyen tavrıdır. Resimlerdeki genel manzara Orta Asya bozkırlarını yansıtır. Figürler Müslüman dünyadan ziyade şaman, Budist, Maniheist geleneğe yakındırlar. En ilgi çeken figürler arasında yer alan demonlar Budist sanattaki demonlara çok benzer. Arka plandaki dağlar, bitkiler açık biçimde Çin manzara resmini andırmaktadır. Figürlerde Osmanlı minyatürlerinde rastlanmayan bir gerçekçilik, üç boyutluluk vardır ve özellikle at çizimlerinde bu tavır daha belirgindir. Öte yandan resimler tam anlamıyla realist sayılmazlar. Eller ve ayaklar olduğundan daha büyük ve abartılı verilmiştir. Figürlerin uzuvları aynı anda cepheden, profilden, üstten veya alttan görünebilir şekilde verilmiştir. Bu da onlara tam bir zindelik katar. Genellikle hareketsiz duruşta olan Osmanlı minyatürlerinin aksine Mehmed Siyah Kalem'in figürleri kâğıttan fırlayacak kadar canlı ve gergin görünürler. Örneğin atların nalları hem yukarıdan hem de aşağıdan görünecek şekilde çizilmiştir; bu da onlara yürüyormuş havası verir. Çizimlerde uzuvların abartılması zaman zaman Mehmed Siyah Kalem'in tarzını karikatüre yaklaştırsa da o bunu gülmek maksatlı yapmamıştı.
Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
-
Satıldı -
Satıldı
