^{#smrgKİTABEVİ} Diyarbekir - 2004

Tişta ku ez ê di dawiyê de bibêjim, di serî de dibêjim; Şeyhmus Diken, dengê Diyarbekirê ye. Dengekî ku bi nermahî û dostanî diherike. Dengekî watedar û hênik e. Min cara pêşîn kengî ev deng bihîst? Baş nayê bîra min. Lê beriya gelek salan bû; di rojnameyek rojane de nivîseke Dşken hebû ku li ser pirsgirêkên Diyarbekir û herêmê yên aborî û civakî nivîsandibû. Naveroka nivîsê niha baş nayê hişê min. Ancax hestriyariya ku li min peyda bûbû hê jî dijîm; bayekî hênik bû. Pêwist e vê hênikahiyê hinekî rave bikim. Wiha vebêjim: Hûn li çolekê ne, hewayek germ dike ku we bifetisîne. - Mehmet Uzun