^#smrgSAHAF Geçmiş Zaman Peşinde 1 - 2 - 1992

Külliyatının şu birinci cildinden itibaren, Proust'un sanat hakkındaki fikirlerini öğreniriz. Onca sanat, hayatın ve tabiatın doğrudan doğruya bir kopyasını yapmak, bir fotoğrafını almak değil, hayatın ve tabiatın içindeki esrarı meydana çıkarmak, onlarla kendi ruhumuz arasında bir takım gizli yollar açıp, gizli köprüler kurup varlıklarının esasını teşkil eden prensiplere kadar sokularak orada hakikatin asil cevherini elde etmek, yani kısaca, hayatın ve tabiatın tefsirini yapmaktır. Böyle bir hayat ve tabiatın tefsirinin ise, “rationel-akli” metodlardan ziyade ne kadar “untuitive” bir his ve ruh cehdine muhtaç olduğunu burada izaha hacet görmeyiz ve kim ne derse desin, biz burada Marcel Proust'u kendine mahsus bir impressionizma'nın esaslarını koymuş sayarız. -Yakup Kadri Karaosmanoğlu (Önsözden)