^#smrgSAHAF Görünmez Kentler - 1990

“Marco Polo yolculuklarında gördüğü kentleri kendisine anlatırken, Kubilay Han'ın onun her dediğine inandığı söylenemez.”: hiçbir atlasta bulunmayan kentlere yapılan yolculukların anlatısı böyle başlıyor Görünmez Kentler'de. Coğrafi ve tarihsel bir yabancılaşmanın ilmek ilmek dokunduğu bu kitapta her kent bir kadın adı taşıyor: bu kentlerin hangi geçmişe, hangi şimdiye ve hangi geleceğe ait olduğunu bilmek olanaksız. Kitabın ilk satırlarından başlayarak okuru saran büyü, Harikalar Kitabı'ndaki düş diyarı Doğu'nun büyüsü. Ama satırlar ilerledikçe göstergeler dağarı ağır ağır değişir. Yerküreyi giderek örten çağdaş devkentlerin ortasında buluruz kendimizi ve v edüş kentleri, gölgelerini imgelem perdemizin üzekrine düşürdükçe kentler çizgilere, noktalara dönüşür, ve görünmez olur.

Düşlerinde yaşayan bir Marco olo'nun, hüzünlü birk Yüce Han'a anlattıkları, tıpkı Ortaçağ'ın coğrafya bilgileri gibi, öznel ve tartışılmaz bir amblemler, katalogu olur çıkar. düzyazı şiirlerden, masallardan düşlerden oluşan bölümlerde birinden ötekine, yine de bir rota çizebilir, bir yolculuğun gizli güzergahı izleyebilir. Belki de, yerlerde sakinleri arasındaki ilişkilerin, kentleri tüm acılarıyla bize yaşatan, onları bizim bir parçamız kılan arzuların ve bunalımların içine bugün hala yapılabilecek tek olalsı yolculuğun güzergahıdır bu.

Görünmez Kentler'de Calvino, cevaplamaktan çok soru soran, kendisini irdeleyerek, sorgulayarak gelişen, çoğul yön ve katmanları özgürce kateden özenli ve kusursuz bir yapıya yerleşerek her okura, kendi nedenleri ve duygularına göre bozup bozup kurabileceği bir kitap yazdı. Görünmez Kentler, Calvino'nun en önemli kitabı sayılıyor.