^#smrgSAHAF Yelatan - İMZALI - 1972

Çinali düzlüğü alabildiğine yeşil, alabildiğine çiçek. Yamaçlardan inen sular çizgi çizgi. Dağları, yamaçları, biçenekleri, çayırları Çinali düzlüğüne bağlayan yol, suları da kesip geçiyor. Koşum koşum öküzlerin döndürdüğü sel arabaları, küçük suları yarıp yola taşıyor. Arabaları sürenler eğilip su avuçluyor, su içiyor derelerden. Uykulu, yorgun yüzler aydınlanıyor Çinali düzlüğünde. Ortaklar, birlik iş yapanlar, teker döndürenler gelip geçiyor yollardan. Ot çekiyorlar köye. Kışa hazırlanıyorlar, Yelatan kışını arkalıyorlar.

Dere, dağ, bayır, iniş-çıkış bitmiştir Çinali'de. Öküzler soluk alıyor, geceleri bölen uykusuzlar soluk alıyor, yanaşmalar azıkları açıp karınlarını doyuruyorlar. “Oh” çekiyor herkes Çinali düzlüğünde. Arabalar sıralanmış, yol bitmek üzere...

Ot arabaları dönüyor. Lal Üseyin'le Gıdaşır'ın arabası da sıradan biri. Yelatan'dan geliyorlar. Vardosan'dan aldıkları çayırdan iyi ot çıktı bu yıl. İki kardeş ortaklar da... Arabadaki ot Gıdaşır'ın. İkisinin de durumu iyi. Gıdaşır'ınki daha iyi. Gıdaşır çocuk baskını değil. Bir köroğlu, bir ayvaz. Bir de kızı var ki, günde bir tas aşın kanına girmiyor. (Kitaptan) Not: Kitaplardan biri isme imzalıdır. Diğeri de sırt kısmından alttan ve üstten bantlanmıştır.