#smrgKİTABEVİ Against the Devil's Current: The Life and Times of Cyrus Hamlin CİLTLİ - 2013
Kırım Savaşı'ndan yaralıları memnun eden ekmekleri pişirmek için öğrencilerini eğiten ve savaş alanından beri değişmeden kalan kan ve pislik içinde ıslanmış üniformalarıyla başa çıkmak için ilkel çamaşır makineleri icat eden bu kendi kendini yetiştirmiş mühendis, hiçbir ayrıntıyı gözden kaçırmadı. Haklı olarak, yeni pişmiş ekmeğin kokusu Christopher Robert'ı belki de Bebek'e götürmüş ve böylece Hamlin ile tanışmasına vesile olmuştur. Bu karşılaşmadan, bugün Boğaziçi Üniversitesi olan Robert Koleji'ni kurmak için gereken para elde edilmiştir.
Hamlin, kolejini kurmak için Osmanlı hükümeti ve Misyon Kurulu ile mücadele etmek zorunda kaldı ve sonunda onu damadına devretti: ancak daha sonra başka vakıfların başkanlığını da üstlenecekti. İki sevdiği eşini kaybetti ama akıllıca davranarak üçüncü bir eşle evlendi ve çocuk sahibi olmaya devam etti; ve en sevdiği genç çocuğunu kaybetmiş olsa da, hayatta kalan birçok çocuğuyla gurur duyacak bir nedeni vardı. Üstesinden gelmesi gereken talihsizliklerin sayısı az değildi, belki de fırsatlarından çabuk yararlandığı için. Mutlak dürüstlüğe sahip, doğal bir disiplin uygulayıcısıydı; cinayet işlemeye meyilli haydut Karadağlı işçileri ve çok daha tehlikelisi, bağnaz bir profesörün kendini beğenmişliğini engelleyebiliyordu. Ama aynı zamanda zeki ve sivri dilli, lafı dolandırmayan bir adamdı; İngiliz Büyükelçiliği ve orada yaşayanlarla iyi geçiniyordu ve onların oğulları da onun kolejine ilk kayıt olanlar arasındaydı. Diğer misyonerlerin onu zor bulmaları doğaldı çünkü kurallara göre davranmıyordu, hele ki Bebek'te deniz kenarındaki ilk kuruluşunu ticari girişimlerle zenginleştirip, çoğu Anadolu iç bölgelerinden gelen yoksul öğrencilerini geçindirebilecek hale getirdiğinde...
Bu kitabın en güzel yanlarından biri de, her gün başardığı yüzlerce iş arasında dört ayak üzerinde koşuşturarak çocuklarıyla ne kadar eğlendiğini ortaya koymasıdır." -Godfrey Goodwin
This is the life of a determined man whose name should be included in any list of outstanding individuals of the nineteenth century. Cyrus Hamlin was much more than a dedicated missionary. He was a revolutionary educationalist who wanted learning to be a balance between the skills of the hand and the skills of the mind...
No detail escaped this self-taught engineer who trained his students to bake bread which delighted the wounded from the Crimean War and who also invented primitive washing machines to deal with their blood and filth sodden uniforms unchanged since the battlefield. Deservedly, it was the whiff of newly baked bread that led Christopher Robert to land perchance at Bebek and so to meet Hamlin. From this encounter came the money with which to found Robert College which is now the University of the Bosphorus.
Hamlin had to fight the Ottoman government and the Mission Board in order to achieve his college only to hand it over to his son-in-law: but he was to become President of other foundations yet. He lost two loved wives but wisely married a third and continued to have children; and if he lost his favourite young he had reason to be proud of his many surviving progeny. There was no shortage of misfortunes for him to rise above, perhaps because he was quick to take advantage of his chances. He was a man of absolute rectitude, a natural disciplinarian who was able to thwart brigandly Montenegrin labourers bent on murder and, far more dangerous, the self-righteousness of a bigoted professor. But he was also a sharp-witted and a sharp tongued no-nonsense fellow who got on well with the British Embassy and residents, whose sons were among the earliest enrolled at his college. It was natural that his fellow missionaries should find him difficult because he did not behave according to the rules, least of all when he made his original foundation by the sea at Bebek prosperous by commercial enterprise and so able to support its penniless students, many from the Anatolian hinterland...
One of the delights of this book is its revelation of the fun that he had with his children, romping around on all fours between the hundred jobs he succeeded in doing each day." - Godfrey Goodwin
Kırım Savaşı'ndan yaralıları memnun eden ekmekleri pişirmek için öğrencilerini eğiten ve savaş alanından beri değişmeden kalan kan ve pislik içinde ıslanmış üniformalarıyla başa çıkmak için ilkel çamaşır makineleri icat eden bu kendi kendini yetiştirmiş mühendis, hiçbir ayrıntıyı gözden kaçırmadı. Haklı olarak, yeni pişmiş ekmeğin kokusu Christopher Robert'ı belki de Bebek'e götürmüş ve böylece Hamlin ile tanışmasına vesile olmuştur. Bu karşılaşmadan, bugün Boğaziçi Üniversitesi olan Robert Koleji'ni kurmak için gereken para elde edilmiştir.
Hamlin, kolejini kurmak için Osmanlı hükümeti ve Misyon Kurulu ile mücadele etmek zorunda kaldı ve sonunda onu damadına devretti: ancak daha sonra başka vakıfların başkanlığını da üstlenecekti. İki sevdiği eşini kaybetti ama akıllıca davranarak üçüncü bir eşle evlendi ve çocuk sahibi olmaya devam etti; ve en sevdiği genç çocuğunu kaybetmiş olsa da, hayatta kalan birçok çocuğuyla gurur duyacak bir nedeni vardı. Üstesinden gelmesi gereken talihsizliklerin sayısı az değildi, belki de fırsatlarından çabuk yararlandığı için. Mutlak dürüstlüğe sahip, doğal bir disiplin uygulayıcısıydı; cinayet işlemeye meyilli haydut Karadağlı işçileri ve çok daha tehlikelisi, bağnaz bir profesörün kendini beğenmişliğini engelleyebiliyordu. Ama aynı zamanda zeki ve sivri dilli, lafı dolandırmayan bir adamdı; İngiliz Büyükelçiliği ve orada yaşayanlarla iyi geçiniyordu ve onların oğulları da onun kolejine ilk kayıt olanlar arasındaydı. Diğer misyonerlerin onu zor bulmaları doğaldı çünkü kurallara göre davranmıyordu, hele ki Bebek'te deniz kenarındaki ilk kuruluşunu ticari girişimlerle zenginleştirip, çoğu Anadolu iç bölgelerinden gelen yoksul öğrencilerini geçindirebilecek hale getirdiğinde...
Bu kitabın en güzel yanlarından biri de, her gün başardığı yüzlerce iş arasında dört ayak üzerinde koşuşturarak çocuklarıyla ne kadar eğlendiğini ortaya koymasıdır." -Godfrey Goodwin
This is the life of a determined man whose name should be included in any list of outstanding individuals of the nineteenth century. Cyrus Hamlin was much more than a dedicated missionary. He was a revolutionary educationalist who wanted learning to be a balance between the skills of the hand and the skills of the mind...
No detail escaped this self-taught engineer who trained his students to bake bread which delighted the wounded from the Crimean War and who also invented primitive washing machines to deal with their blood and filth sodden uniforms unchanged since the battlefield. Deservedly, it was the whiff of newly baked bread that led Christopher Robert to land perchance at Bebek and so to meet Hamlin. From this encounter came the money with which to found Robert College which is now the University of the Bosphorus.
Hamlin had to fight the Ottoman government and the Mission Board in order to achieve his college only to hand it over to his son-in-law: but he was to become President of other foundations yet. He lost two loved wives but wisely married a third and continued to have children; and if he lost his favourite young he had reason to be proud of his many surviving progeny. There was no shortage of misfortunes for him to rise above, perhaps because he was quick to take advantage of his chances. He was a man of absolute rectitude, a natural disciplinarian who was able to thwart brigandly Montenegrin labourers bent on murder and, far more dangerous, the self-righteousness of a bigoted professor. But he was also a sharp-witted and a sharp tongued no-nonsense fellow who got on well with the British Embassy and residents, whose sons were among the earliest enrolled at his college. It was natural that his fellow missionaries should find him difficult because he did not behave according to the rules, least of all when he made his original foundation by the sea at Bebek prosperous by commercial enterprise and so able to support its penniless students, many from the Anatolian hinterland...
One of the delights of this book is its revelation of the fun that he had with his children, romping around on all fours between the hundred jobs he succeeded in doing each day." - Godfrey Goodwin
