^{#smrgKİTABEVİ} Görklü Dilim Türkçe -

Yazarken konuşurken kullandığımız sözcükler, yüzyıllar öncesinden bugünlere nasıl ulaştı?

Örneğin “üzüntü, üzüm, üzüşmek, üzülmek, üzüt, üzgü...” tek tek düşünülmemeli?

“Halaya gelmeyenin/ Kolu budu üzülsün” ne demek?

“Kara” her zaman “siyah” mı?

“Al” her zaman “kırmızı-kızıl” mı?

“Öykü” Dil Devriminin ürünü mü?

“Görklü” uydurma mı?

11. yüzyılda Kâşgarlı Mahmud'un sözlüğünden, Dede Korkut öykülerinden; halkın türküsünden, ilencinden, ağıdından; 14. yüzyılda Âşık Paşa'nın; 20. yüzyılda Enver Gökçe'nin, Cemal Süreya'nın, Haydar Ergülen'in şiirlerinden gülümsüyor.

NESRİN PEKCAN'ın yanıtsız sorusu yok! Dilseverleri görkemli bir dil yolculuğuna çıkarıyor! Dilimize sahip çıkmak başat görevimiz! Yaşasın görklü dilimiz!