#smrgKİTABEVİ Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniyye -
Editör:
Kondisyon:
Yeni
Sunuş / Önsöz / Sonsöz / Giriş:
Basıldığı Matbaa:
Pelikan Basım Yayın
Dizi Adı:
Yayın No : 1617
ISBN-10:
9,78975E+12
Hazırlayan:
Derya Örs, Bilal Çakıcı
Cilt:
Amerikan Cilt
Boyut:
14x22
Sayfa Sayısı:
116
Basım Yeri:
Ankara
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2026
Kapak Türü:
Karton Kapak
Kağıt Türü:
Enso Kâğıt
Dili:
Türkçe
Kategori:
indirimli
113,85
Havale/EFT ile:
111,57
1 adet mevcut
1199265364
653048
https://www.simurgkitabevi.com/tarih-i-edebiyat-i-osmaniyye
Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniyye - #smrgKİTABEVİ
113.85
Türk Dil Kurumu Yayınları: 1617, Ankara 2026, 1. Baskı, 116 sayfa
Osmanlı Dönemi Türk edebiyatı tarih yazıcılığının temel kaynaklarını ve bu geleneğin zaman içinde geçirdiği dönüşümü ele alan önemli bir incelemedir. Eserde, klasik dönemlerde tezkireler aracılığıyla sürdürülen biyografik edebiyat anlayışının, 19. yüzyılın sonlarından itibaren modern edebiyat tarihi yazıcılığına evrilme süreci ayrıntılı biçimde açıklanmaktadır.
Çalışmada; ayrıca şair tezkirelerinin tarihsel gelişimi, Arap ve Fars edebiyatındaki kökenleri ve Anadolu sahasında kazandığı özgün nitelikler üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Sehî Bey'den itibaren başlayan tezkire geleneği, 20. yüzyıla kadar uzanan geniş bir yelpazede değerlendirilerek türün hem edebî hem de tarihsel işlevi ortaya konulmaktadır.
Bunun yanında, modern edebiyat tarihi anlayışının ortaya çıkışıyla birlikte tezkire geleneğinin yerini alan yeni eserler ve bu geçiş sürecine katkı sağlayan önemli yazarlar da ele alınmaktadır. Özellikle Abdulhalîm Memdûh'un Târîh-i Edebiyyât-ı Osmâniyye adlı eseri, çağdaş edebiyat tarihçiliğine geçişte öncü bir metin olarak değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, hem klasik hem de modern edebiyat tarihçiliğini bir bütünlük içinde ele alan kapsamlı bir kaynak niteliği taşımaktadır.
Osmanlı Dönemi Türk edebiyatı tarih yazıcılığının temel kaynaklarını ve bu geleneğin zaman içinde geçirdiği dönüşümü ele alan önemli bir incelemedir. Eserde, klasik dönemlerde tezkireler aracılığıyla sürdürülen biyografik edebiyat anlayışının, 19. yüzyılın sonlarından itibaren modern edebiyat tarihi yazıcılığına evrilme süreci ayrıntılı biçimde açıklanmaktadır.
Çalışmada; ayrıca şair tezkirelerinin tarihsel gelişimi, Arap ve Fars edebiyatındaki kökenleri ve Anadolu sahasında kazandığı özgün nitelikler üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Sehî Bey'den itibaren başlayan tezkire geleneği, 20. yüzyıla kadar uzanan geniş bir yelpazede değerlendirilerek türün hem edebî hem de tarihsel işlevi ortaya konulmaktadır.
Bunun yanında, modern edebiyat tarihi anlayışının ortaya çıkışıyla birlikte tezkire geleneğinin yerini alan yeni eserler ve bu geçiş sürecine katkı sağlayan önemli yazarlar da ele alınmaktadır. Özellikle Abdulhalîm Memdûh'un Târîh-i Edebiyyât-ı Osmâniyye adlı eseri, çağdaş edebiyat tarihçiliğine geçişte öncü bir metin olarak değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, hem klasik hem de modern edebiyat tarihçiliğini bir bütünlük içinde ele alan kapsamlı bir kaynak niteliği taşımaktadır.
Türk Dil Kurumu Yayınları: 1617, Ankara 2026, 1. Baskı, 116 sayfa
Osmanlı Dönemi Türk edebiyatı tarih yazıcılığının temel kaynaklarını ve bu geleneğin zaman içinde geçirdiği dönüşümü ele alan önemli bir incelemedir. Eserde, klasik dönemlerde tezkireler aracılığıyla sürdürülen biyografik edebiyat anlayışının, 19. yüzyılın sonlarından itibaren modern edebiyat tarihi yazıcılığına evrilme süreci ayrıntılı biçimde açıklanmaktadır.
Çalışmada; ayrıca şair tezkirelerinin tarihsel gelişimi, Arap ve Fars edebiyatındaki kökenleri ve Anadolu sahasında kazandığı özgün nitelikler üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Sehî Bey'den itibaren başlayan tezkire geleneği, 20. yüzyıla kadar uzanan geniş bir yelpazede değerlendirilerek türün hem edebî hem de tarihsel işlevi ortaya konulmaktadır.
Bunun yanında, modern edebiyat tarihi anlayışının ortaya çıkışıyla birlikte tezkire geleneğinin yerini alan yeni eserler ve bu geçiş sürecine katkı sağlayan önemli yazarlar da ele alınmaktadır. Özellikle Abdulhalîm Memdûh'un Târîh-i Edebiyyât-ı Osmâniyye adlı eseri, çağdaş edebiyat tarihçiliğine geçişte öncü bir metin olarak değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, hem klasik hem de modern edebiyat tarihçiliğini bir bütünlük içinde ele alan kapsamlı bir kaynak niteliği taşımaktadır.
Osmanlı Dönemi Türk edebiyatı tarih yazıcılığının temel kaynaklarını ve bu geleneğin zaman içinde geçirdiği dönüşümü ele alan önemli bir incelemedir. Eserde, klasik dönemlerde tezkireler aracılığıyla sürdürülen biyografik edebiyat anlayışının, 19. yüzyılın sonlarından itibaren modern edebiyat tarihi yazıcılığına evrilme süreci ayrıntılı biçimde açıklanmaktadır.
Çalışmada; ayrıca şair tezkirelerinin tarihsel gelişimi, Arap ve Fars edebiyatındaki kökenleri ve Anadolu sahasında kazandığı özgün nitelikler üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Sehî Bey'den itibaren başlayan tezkire geleneği, 20. yüzyıla kadar uzanan geniş bir yelpazede değerlendirilerek türün hem edebî hem de tarihsel işlevi ortaya konulmaktadır.
Bunun yanında, modern edebiyat tarihi anlayışının ortaya çıkışıyla birlikte tezkire geleneğinin yerini alan yeni eserler ve bu geçiş sürecine katkı sağlayan önemli yazarlar da ele alınmaktadır. Özellikle Abdulhalîm Memdûh'un Târîh-i Edebiyyât-ı Osmâniyye adlı eseri, çağdaş edebiyat tarihçiliğine geçişte öncü bir metin olarak değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, hem klasik hem de modern edebiyat tarihçiliğini bir bütünlük içinde ele alan kapsamlı bir kaynak niteliği taşımaktadır.
Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
