^#smrgSAHAF 19. Yüzyıl İstanbul Mimarlığında Oryantalizm - 1998

Bu çalışmada, 19. yüzyıl İstanbul mimarlığında, Magrip - Endülüs veya Hindistan gibi ülkelerden ‘egzotik' biçimler taşıyan binalar ilk kez konu birliği içinde birarada ele alınmaktadır. Oryantalizm akımının biçimsel içeriği işlenmekte ve geç dönem Osmanlı mimarlığındaki kendine özgü yeri, Turgut Saner tarafından tartışmaya açılmaktadır.

Oryantalizm, varlığı Doğu ve Batı kültürlerinin farklılığına dayanan bir alandır ve özetle Batı'nın Doğu'ya bakışını kapsar; bilimsel boyutunun yanında önyargıları da barındırır. Avrupa'da 18. yüzyıldan itibaren Doğu esinli yapılar inşa edilmiş, biçimler gerçeğe uygunlukları tartışılmadan serbestçe kullanılmıştır. Batı'daki bu mimari moda, adeta kavramları daha da karıştırmak adına Doğu'ya geri döner ve 1860'lı yıllardan itibaren İstanbul'da da oryantalist mimari örnekler tasarlanır. Ancak Oryantalizm İstanbul'da, herhangi bir Batılı akım olmanın ötesinde, mimaride Osmanlı - Türk kimliği tartışmalarını başlatır.

Yapıların ayrıntılı analiziyle, 19. yüzyılın ikinci yarısını kapsayan Osmanlı mimarlık tarihinin, aslında Oryantalizm'le içiçe yürüyen bir mimari aidiyet arayışının tarihi olduğu ortaya çıkmaktadır. (Arka Kapak)