^{#smrgKİTABEVİ} Gerçekçilik ve Romansal Biçim -

Tarih, boşlukları değersiz göstermelerle doldurmakta sakınca görmeyen anlatıların modeli durumundadır ve edebi gerçekçiliğin de nesnel tarihin saltanatını paylaşması mantıklıdır. Bütün bunlar gerçekin kendi kendine yettiğini; her türlü işlev fikrinden vazgeçecek kadar büyük bir güce sahip olduğunu, bir yapıyla bütünleştirilerek ortaya konmaya ihtiyaç duymadığını ve eşyanın orada -bulunmuş- olmak'lığının söz açısından yeterli sayılacağını açıkça göstermektedir.
-Roland Barthes