Yeni
#smrgKİTABEVİ Kapital'in Ötesi: Marx ve İşçi Sınıfının Politik İktisadı - 2026
Editör:
Kondisyon:
Yeni
Sunuş / Önsöz / Sonsöz / Giriş:
Basıldığı Matbaa:
ISBN-10:
Hazırlayan:
Cilt:
Amerikan Cilt
Ciltçi:
Boyut:
14x20
Sayfa Sayısı:
320
Basım Yeri:
Ankara
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2026
Çeviren:
Arif Geniş
Kapak Türü:
Karton Kapak
Kağıt Türü:
Enso
Dili:
Türkçe
Kategori:
indirimli
333,00
Havale/EFT ile:
326,34
Siparişiniz 4&6 iş günü arasında kargoda
1199266431
654313
https://www.simurgkitabevi.com/kapitalin-otesi-marx-ve-isci-sinifinin-politik-iktisadi-2026
Kapital'in Ötesi: Marx ve İşçi Sınıfının Politik İktisadı - 2026 #smrgKİTABEVİ
333
Marx'ın Kapital'i sermayenin doğası ve iç eğilimleri hakkındaydı. Marx bu çalışmasında sermayenin her zerresinin sömürünün ürünü olduğunu kanıtladı ve sermayeyi tüm toplumsal üretkenliğin kaynağıymış gibi sunan sermayenin politik iktisadının bu gerçeği gizemli bir perdeyle örttüğünü açığa çıkardı. Ama planladığı Ücretli Emek üzerine kitabını yazamadığı için de bir bütün olarak kapitalizm çözümlemesi eksik kaldı.
Michael A. Lebowitz bu çalışmasında, yazılmadan kalmış bu kitabın olası içerimlerini ele alıyor, Marx'ın yöntemine ve öncüllerine sadık kalarak, işçi sınıfının politik iktisadının kurucu önermelerini geliştiriyor. Bir tarafta sermayenin kendini değerleme ihtiyacı, diğer tarafta ise ücretli emekçilerin kendi gelişme ihtiyaçları vardır. Sermayenin politik iktisadı işçiler arasındaki ayrışmanın artırılmasına, işçi sınıfının politik iktisadı ise bu ayrışmanın azaltılmasına dayanır.
İşçilerin kapitalizm içinde üretkenlik artışlarından pay alarak gerçek ücretlerini artırmaları ve bu yönde mücadele etmeleri olası bir seçenektir. Ama bunun sonu yoktur, zira sermayenin sürekli yarattığı yeni ihtiyaçlar yüzünden işçilerin göreli yoksullaşması ve sermayeye bağımlılığı hiçbir şekilde ortadan kalkmaz; sermaye kendi ihtiyaç duyduğu türden ücretli emekçileri üretmeye ve yeniden üretmeye devam eder. İşçi sınıfının politik iktisadı, doğrudan artık-değer üretiminde rol alsın ya da almasın, kolektif işçinin bütün kollarını ortak toplumsal üretkenliklerinin meyvelerini kendilerinin kılacakları bir toplumu kurmaya çağırır. Bunu yapmalarının yolu da, koşulları değiştirirken aynı zamanda kendilerini de dönüştürecekleri bir devrimci praksisten geçmektedir.
Michael A. Lebowitz bu çalışmasında, yazılmadan kalmış bu kitabın olası içerimlerini ele alıyor, Marx'ın yöntemine ve öncüllerine sadık kalarak, işçi sınıfının politik iktisadının kurucu önermelerini geliştiriyor. Bir tarafta sermayenin kendini değerleme ihtiyacı, diğer tarafta ise ücretli emekçilerin kendi gelişme ihtiyaçları vardır. Sermayenin politik iktisadı işçiler arasındaki ayrışmanın artırılmasına, işçi sınıfının politik iktisadı ise bu ayrışmanın azaltılmasına dayanır.
İşçilerin kapitalizm içinde üretkenlik artışlarından pay alarak gerçek ücretlerini artırmaları ve bu yönde mücadele etmeleri olası bir seçenektir. Ama bunun sonu yoktur, zira sermayenin sürekli yarattığı yeni ihtiyaçlar yüzünden işçilerin göreli yoksullaşması ve sermayeye bağımlılığı hiçbir şekilde ortadan kalkmaz; sermaye kendi ihtiyaç duyduğu türden ücretli emekçileri üretmeye ve yeniden üretmeye devam eder. İşçi sınıfının politik iktisadı, doğrudan artık-değer üretiminde rol alsın ya da almasın, kolektif işçinin bütün kollarını ortak toplumsal üretkenliklerinin meyvelerini kendilerinin kılacakları bir toplumu kurmaya çağırır. Bunu yapmalarının yolu da, koşulları değiştirirken aynı zamanda kendilerini de dönüştürecekleri bir devrimci praksisten geçmektedir.
Marx'ın Kapital'i sermayenin doğası ve iç eğilimleri hakkındaydı. Marx bu çalışmasında sermayenin her zerresinin sömürünün ürünü olduğunu kanıtladı ve sermayeyi tüm toplumsal üretkenliğin kaynağıymış gibi sunan sermayenin politik iktisadının bu gerçeği gizemli bir perdeyle örttüğünü açığa çıkardı. Ama planladığı Ücretli Emek üzerine kitabını yazamadığı için de bir bütün olarak kapitalizm çözümlemesi eksik kaldı.
Michael A. Lebowitz bu çalışmasında, yazılmadan kalmış bu kitabın olası içerimlerini ele alıyor, Marx'ın yöntemine ve öncüllerine sadık kalarak, işçi sınıfının politik iktisadının kurucu önermelerini geliştiriyor. Bir tarafta sermayenin kendini değerleme ihtiyacı, diğer tarafta ise ücretli emekçilerin kendi gelişme ihtiyaçları vardır. Sermayenin politik iktisadı işçiler arasındaki ayrışmanın artırılmasına, işçi sınıfının politik iktisadı ise bu ayrışmanın azaltılmasına dayanır.
İşçilerin kapitalizm içinde üretkenlik artışlarından pay alarak gerçek ücretlerini artırmaları ve bu yönde mücadele etmeleri olası bir seçenektir. Ama bunun sonu yoktur, zira sermayenin sürekli yarattığı yeni ihtiyaçlar yüzünden işçilerin göreli yoksullaşması ve sermayeye bağımlılığı hiçbir şekilde ortadan kalkmaz; sermaye kendi ihtiyaç duyduğu türden ücretli emekçileri üretmeye ve yeniden üretmeye devam eder. İşçi sınıfının politik iktisadı, doğrudan artık-değer üretiminde rol alsın ya da almasın, kolektif işçinin bütün kollarını ortak toplumsal üretkenliklerinin meyvelerini kendilerinin kılacakları bir toplumu kurmaya çağırır. Bunu yapmalarının yolu da, koşulları değiştirirken aynı zamanda kendilerini de dönüştürecekleri bir devrimci praksisten geçmektedir.
Michael A. Lebowitz bu çalışmasında, yazılmadan kalmış bu kitabın olası içerimlerini ele alıyor, Marx'ın yöntemine ve öncüllerine sadık kalarak, işçi sınıfının politik iktisadının kurucu önermelerini geliştiriyor. Bir tarafta sermayenin kendini değerleme ihtiyacı, diğer tarafta ise ücretli emekçilerin kendi gelişme ihtiyaçları vardır. Sermayenin politik iktisadı işçiler arasındaki ayrışmanın artırılmasına, işçi sınıfının politik iktisadı ise bu ayrışmanın azaltılmasına dayanır.
İşçilerin kapitalizm içinde üretkenlik artışlarından pay alarak gerçek ücretlerini artırmaları ve bu yönde mücadele etmeleri olası bir seçenektir. Ama bunun sonu yoktur, zira sermayenin sürekli yarattığı yeni ihtiyaçlar yüzünden işçilerin göreli yoksullaşması ve sermayeye bağımlılığı hiçbir şekilde ortadan kalkmaz; sermaye kendi ihtiyaç duyduğu türden ücretli emekçileri üretmeye ve yeniden üretmeye devam eder. İşçi sınıfının politik iktisadı, doğrudan artık-değer üretiminde rol alsın ya da almasın, kolektif işçinin bütün kollarını ortak toplumsal üretkenliklerinin meyvelerini kendilerinin kılacakları bir toplumu kurmaya çağırır. Bunu yapmalarının yolu da, koşulları değiştirirken aynı zamanda kendilerini de dönüştürecekleri bir devrimci praksisten geçmektedir.
Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
